I k ben Daphne Wessel (1984), de initiatiefneemster van Happy Herbi. Een creatieve idealist uit Hoorn.

 

Veel mensen denken dat veganistisch eten duur en moeilijk is, of ongezond en extreem, maar het tegenovergestelde is waar! Zelf ben ik nog niet eens zo lang veganist. Op mijn 18e werd ik vegetariër omdat ik me toen pas besefte dat het niet logisch is om dieren op te eten als je van dieren houdt.  Eind Maart 2009 ben ik pas begonnen met mijn nieuwe leefwijze, toen was ik 24 jaar. Het begon als experiment, na het lezen van het boek "Skinny bitch". Ik wilde wel eens weten hoe het is om veganist te zijn. Zelf had ik ook zo mijn vooroordelen over veganisme. Een leven zonder kaas kon ik me niet voorstellen en ik twijfelde er ook over of het wel gezond was. Omdat ik bezig was met mijn lijn en enorm veel om dieren geef, wilde ik het toch eens proberen. Alles wat ik las in Skinny bitch klonk allemaal heel logisch en redelijk. Het leek me een leefwijze die bij me zou passen, maar had nooit verwacht dat ik meteen om zou zijn. Het bleek gewoon ontzettend leuk te zijn om als veganist te leven! Wat ik toen al helemaal niet had verwacht is dat ik binnen korte tijd erna zou besluiten om een onderneming op te gaan richten om veganistisch eten te verkopen en te promoten!

 

Ik sprak af met mezelf dat als ik me niet prettig zou voelen bij een veganistisch dieet, ik weer terug zou keren naar een streng vegetarisch dieet. Ik was bang dat het helemaal niet leuk zou zijn om veganist te zijn, dat ik continue mezelf zou moeten bedwingen om verleidingen te weerstaan. Daarom wou ik het mezelf niet verplichten. Maar toen ik er eenmaal aan begon, voelde het zo goed dat ik absoluut nooit meer terug zou willen keren naar een vegetarisch dieet. Ik ben levenslang zwaarmoedig geweest en werd gezien als een pessimist, maar sinds ik veganist ben voel ik me gelukkig en sterk en zeggen anderen over me dat ik zo optimistisch over kom.

 

Het eerste voordeel wat ik opmerkte toen ik besloot veganistisch te gaan leven is dat het veel makkelijker werd om nee te zeggen tegen koekjes en chocolaatjes die me werden aangeboden. Voordat ik besloot veganistisch te gaan leven kon ik nooit nee zeggen tegen dat soort snacks. Ik nam het vaak vanuit een idee van, “dat train ik er wel weer af.” Maar in praktijk gebeurde dat natuurlijk nooit.

 

Ik voelde me sterk omdat ik eindelijk nee kon zeggen tegen slechte dingen.

 

Aan de andere kant genoot ik juist extra wanneer ik wel snoepte omdat ik zelf veganistische lekkernijen maakte, die natuurlijk veel lekkerder zijn dan al dat gefabriceerde spul vol E-nummers en onherkenbare ingrediënten uit de supermarkt.

 

Ook ontdekte ik nieuwe producten zoals gistvlokken en sojakaas en vond het heerlijk om in de keuken nieuwe gerechten samen te stellen. Iedere maaltijd werd een beleving.

 

Ik merkte dat ik veel energieker was en dat mijn nagels nog nooit zo lang waren geweest. Ineens kreeg ik van veel mensen om me heen te horen dat ik er zo goed uit zag.

 

Nu was ik een Happy Herbi! (Herbi komt van herbivoor)

 

In het begin was ik soms aan het watertanden als ik afbeeldingen zag van gerechten met mozarella. (Lang leve soja-mozarella). Maar toen ik voor het eerst sinds lange tijd direct met kaas geconfronteerd werd bleek het helemaal niet zo om van te watertanden. En dat terwijl ik altijd zo had genoten van kaas. In augustus ging ik met een vriendinnetje naar een festival in België. Zij haalde een pakje zweterige kaas uit haar tas toen we in de tent zaten. Terwijl de tent zich vulde met een vieze zweterige geur vroeg ze me of ik de kaas niet miste. Ik was dan ook blij te concluderen dat ik van de aanblik en geur van haar kaas een grote afkeer had, in plaats van dat het een verleiding voor me was. Doordat ik in verloop van tijd ook veel meer dingen had geleerd over de geschiedenis en inhoud van melk had ik sowieso al geen goeie associaties meer met zuivelproducten. Maar het was ook fijn om te merken dat ik het ook echt vies vond ruiken.

 

Als je net begint als veganist, kom je dus eerst in een periode waarin je je heel sterk voelt omdat je allerlei verleidingen kunt weerstaan. Maar binnen een paar maanden, zijn die verleidingen helemaal geen verleidingen meer. Ten eerste is alles wat je eet als veganist veel lekkerder, gezonder en creatiever dan wat je als niet-veganist at en ten tweede leer je ook zoveel over de niet-veganistische producten dat je die producten ook absoluut niet meer wilt eten. Als veganist verwen je jezelf zo dat je niet alleen geestelijk maar ook lijfelijk niets meer wilt weten van “non-food”. Je zult het zelfs jammer gaan vinden dat je iedereen om je heen troep ziet eten terwijl ze zoveel meer zouden kunnen genieten als ze hun oogkleppen zouden afnemen en bewuster zouden gaan eten. Helaas laten de meeste mensen hun keuzes liever beïnvloeden door de media, die helemaal niet bezig is met mensen gezond laten eten maar met geld verdienen.

 

Een lang verhaal, en er is oneindig veel te lezen over veganisme. Maar de beste manier om erachter te komen wat veganisme inhoud, is door het zelf uit te proberen!

 

Wil je meer weten over mijn ervaringen van vegetariër naar veganist? Beluister dan het interview  op Argusoog Radio, deze is de vinden onder de knop

 

Naam: Daphne Wessel

Geboortedatum: 11 juni 1984

Geboorteplaats: Amsterdam

Woonplaats: Hoorn

Opleiding: HBO Culturele en Maatschappelijke vorming

(diploma 2007)

Beroep: vegan kok, communicatiemedewerker bij de NVV, freelance fotograaf en journalist

 

Happy Herbi - plantaardige catering, workshops, recepten en tips voor  de bewuste genieter